Szczególne podziękowania dla

p. Ani Gotz, p. Ani Stencel, p. Agnieszki Duda, p. Jacka Bałuch, p. Mariusza Stencel,    p. Mateusza Pietryja, p. Wojtka Duroka,
bez których nie byłoby II Rodzinnego Biegu Charytatywnego w Jankowicach składa Agnieszka Kowalik-Stania                                     - dyrektor ZSP w Jankowicach

Europejski tydzień szczepień

Kilka ważnych informacji na temat szczepień. Przeczytaj koniecznie!

Więcej…

Jeśli zamierzasz posłać dziecko do przedszkola, albo już jesteś szczęśliwym rodzicem małego przedszkolaka, powinieneś wiedzieć o kilku rzeczach. Dzięki nim unikniesz, być może, paru błędów a na pewno Ty i Twoje dziecko odniesiecie wiele korzyści stosując się do kilku prostych rad.


1. Okres adaptacyjny – miej czas, cierpliwość i zdecydowanie
Okres adaptacyjny w przedszkolu ,czyli od momentu przyprowadzenia dziecka do placówki do pełnego przez nie zaakceptowania tego miejsca, jest trudny dla każdej z trzech stron. Ciebie, Twojego dziecka i kadry pracującej w przedszkolu, bo przecież biegnący z płaczem maluch za odjeżdżającym rodzicem to widok rozdzierający serce. Dlatego w tym okresie powinieneś zarezerwować sobie więcej czasu na nieprzewidziane sytuacje, mieć więcej cierpliwości, stanowczości i przede wszystkim ściśle stosować się do wskazówek personelu. Wychowawczynie w Twoim przedszkolu wiedzą co mówią.

PIERWSZE DNI W PRZEDSZKOLU

Najlepsze pożegnanie = całus + „kocham Cię” + będę (np.) po obiedzie

W pierwszych dniach warto skrócić pobyt dziecka w przedszkolu
Nie przekazuj dziecku swojego zdenerwowania (np. Moje biedactwo, jak Ty sobie poradzisz w tym przedszkolu...)
O przedszkolu opowiadaj realistycznie. Gdy zbytnio uatrakcyjnisz przedszkole dziecko poczuje się rozczarowane, przez co zaniepokojone i wystraszone. „Mama mówiła, że tu wszyscy się uśmiechają, a tamte dzieci płaczą! Chyba coś jest nie tak!”
Przynieś do przedszkola przytulankę dziecka, aby pierwszego dnia czekała na nie w przedszkolu
Jeśli dziecko będzie miało kłopoty z rozstaniem możesz dać mu do kieszonki coś co skojarzy mu się z Tobą – np. serduszko ze zdjęciem.
Poświęcaj dziecku więcej czasu w domu – tego bardzo teraz potrzebuje
Stosuj rytuały – np. zawsze po powrocie z przedszkola bawicie się wspólnie lub robicie inne rzeczy razem, które dziecko bardzo lubi – nie ma nic lepszego jak wynagrodzenie trudu przedszkola poprzez wspólny czas z rodzicami.

2. Stosuj się do regulaminu.
Większość z przedszkoli ma swój własny wewnętrzny regulamin. Są to zasady typu:
- nie przynosimy do przedszkola własnych zabawek,
- chodzimy w kapciach z białą podeszwą itd.,
Stosuj się do tych zasad, bo choćby wywoływały Twój sprzeciw lub wydawały Ci się na pierwszy rzut oka dziwne lub absurdalne, to podyktowane są doświadczeniem i wiedzą personelu.

3. Bądź słowny!
Jeśli mówisz dziecku, że odbierzesz je po podwieczorku, to koniecznie bądź na czas. Dziecko nie ma poczucia czasu i nie wie czy już minęła godzina czy nie, ale momentu podwieczorku nie da się przegapić. Wasze dzieci siedzą wtedy jak na szpilkach i zerkają co chwila na drzwi od sali. Kiedy nie przychodzisz, spuszczają nos na kwintę, chowają się w kącie i pochlipują. Więc błagam Cię, dotrzymuj słowa!

4. Bądź punktualny!
Nie spóźniaj się na śniadania, bo to wielki problem dla dziecka, jego kolegów jak i kadry. Dlaczego? Z kilku powodów:
- Niektórym dzieciom trudno jest wejść do dużej grupy innych dzieci. Czują się później nieswojo, nie mogąc się zaaklimatyzować. Łatwiej im przychodzi wejście do sali, gdy jest zaledwie kilkoro dzieci i „przyzwyczajanie się” do tych, które powoli się schodzą.
- Gdy dziecko przychodzi spóźnione na śniadanie, wszystko musi robić w pośpiechu: jeść, myć ząbki po posiłku, a tu i tak grupa się niecierpliwi, bo musi czekać na „spóźnialskiego” . Albo maluch przychodzi  w środku zajęć i nie orientuje się o co chodzi.
- Spóźnienia i robienie wszystkiego w pośpiechu rozprasza dziecko i utrudnia kadrze przedszkolnej pracę.

5.Nie spóźniaj się po dziecko!
Oprócz tego, że kadra przedszkola też chce iść do domu, to taki samotny maluch nie ma się już z kim bawić, bo przecież wszyscy koledzy i koleżanki już dawno sobie poszli. Przedszkole staje się puste, jakieś takie wielkie i straszne.

6. Nie przyprowadzaj chorego dziecka do przedszkola.
Chore dziecko zaraża inne dzieci w grupie a także wychowawczynie. Dlatego jest to nie w porządku w stosunku do innych rodziców, którzy prędzej czy później się zorientują, kto jest „roznosicielem zarazków” i będziesz miał nieprzyjemności. Poza tym chory maluszek źle się czuje, jest osłabiony często rozdrażniony i nadaje się tylko do łóżka a ty każesz mu uczestniczyć w zajęciach.

7. Jeśli dziecko nie może wyjść na dwór.
Jeśli dziecko nie może, albo nie powinno wychodzić z grupą na dwór, to zanim zostawisz dziecko w przedszkolu, zapytaj personel czy to nie będzie dla nich problemem, bo może się okazać, że nie ma z kim zostawić Twojego dziecka. Istnieją przepisy, które regulują ilość dzieci na jednego wychowawcę, dlatego jeśli wszystkie dzieci wychodzą do ogrodu, również wszyscy wychowawcy muszą iść z nimi. Twoje dziecko nie może samo zostać w Sali, więc zostaje sprzątaczka albo sekretarka, a one też mają swoją pracę.

8. Dbaj o czystość przedszkolaka.
Myj dziecku regularnie włosy, obcinaj paznokcie, czesz przed wyjściem z domu, nie zakładaj brudnych czy dziurawych ubrań. Inne dzieci widzą te wszystkie niedociągnięcia i Twoja pociecha może stać się obiektem kpin rówieśników.

9. Terapia czosnkowa.
Wielu ludzi stosuje czosnek jako terapię na przeziębienie, często nawet używamy go do potraw. Ja też uwielbiam dodawać go do masła czy sosów. Pamiętaj jednak, że dziecko pod tym względem obowiązują te same zasady co dorosłych. Ten zapach jest przykry dla otoczenia. Dzieci są mniej dyskretne i przestaną się bawić z Twoim synem czy córką.

10. Czarne ząbki.
Jeśli masz zamiar poddać Twojego malucha leczeniu dentystycznemu, w wyniku którego jego ząbki staną się czarne, uprzedź o tym wychowawczynię i poproś ją aby zorganizowała na ten temat zajęcia dla przedszkolaków. Wyjaśni na nich, że Marysia ma chore ząbki i żeby je wyleczyć trzeba posmarować je czarną maścią aby później były zdrowe. Jest szansa, że dzięki temu Twoja pociecha uniknie wyśmiewania ze strony rówieśników.

11. Zapraszając dzieci na urodziny zachowaj dyskrecję.
Jeśli Twoje dziecko nie zaprasza wszystkich na swoje przyjęcie urodzinowe, postaraj się dyskretnie wręczać zaproszenia tak, aby nie sprawić przykrości tym dzieciom, które nie zostały zaproszone.

12. Wychowawczyni to nie wróg, a sprzymierzeniec.
Wychowawczyni jest cennym źródłem informacji o Twoim dziecku, oraz o tym jak rozwiązywać problemy wychowawcze, przecież spędza z nim tyle godzin. Dlatego traktuj ją jak sprzymierzeńca. Współpracuj , rozmawiaj o problemach i słuchaj rad i wskazówek, mimo, że nie zawsze chciałbyś coś takiego usłyszeć. Nie bierz tego do siebie. Każdy przecież zna się na czymś innym. Ona doradzi Ci w sprawach wychowania, a Ty jej prawdopodobnie doradziłbyś jaki wziąć kredyt, albo jaki kupić samochód.

13. Ubieraj dziecko odpowiednio do pogody.
Jeśli pogoda jest w kratkę i nigdy nie wiadomo jak będzie po południu, na wszelki wypadek zostawiaj w przedszkolu, odpowiednio do pory roku, kalosze albo ortalionowe spodnie, czy rajstopki albo koszulkę z krótkim rękawkiem. Nie ma nic gorszego niż niemożność wyjścia do ogródka z powodu braku odpowiedniego ubranka.

14. Nie dawaj dziecku drogich ubrań.
Dziecko w przedszkolu niezależnie od tego czy jest w sali czy w ogrodzie, będzie klękać na posadzce, turlać się, chodzić na czworaka. Może ubrudzić się plasteliną, zaplamić zupą czy farbami. Nie unikniesz tego, więc lepiej nie kupuj dziecku drogich ciuszków, których później będzie Ci żal. Jest jeszcze jeden powód. Te drogie, markowe lubią naśladować modę dla dorosłych a więc spodnie to biodrówki, koszulki są krótkie, guziki malutkie a zapięcie przy spodenkach niemożliwe do rozpięcia przez drobne paluszki Twojej pociechy. Nie raz już widziałam dziewczynki łażące na czworaka  z pupą na wierzchu i gołymi nerkami. Nie dało się jednak tego poprawić bo koszulka za krótka. Lepiej żeby Twoje dziecko było zdrowe niż modne.

15. Angażuj się i pamiętaj.  
Czasami trzeba przynieść na zajęcia plastyczne papierowe talerzyki, sreberka po czekoladzie, kubeczki, rurki od papieru toaletowego. Poszukaj wtedy tego co dziecko będzie potrzebowało i pamiętaj żeby to przynieść w terminie. Inaczej zabraknie dla Twojej pociechy materiałów i zamiast rozwijać swoje zdolności, będzie siedziało w kącie i patrzyło jak inni pracują.

16. Uczestnicz w przedstawieniach.
Dzieci grają w przedstawieniach dla Was. Dlatego niecierpliwie wyczekują, kiedy przyjdziecie i dostają skrzydeł, kiedy widzą rodziców na scenie. Jeśli nie możesz przyjść na przedstawienie, wytłumacz dziecku, dlaczego tak się dzieje i wyślij na nie kogoś znajomego dla dziecka, kto będzie robił zdjęcia. Później, razem z maluszkiem obejrzyj zdjęcia i wysłuchaj relacji.

17. Zgłaszaj jeśli ktoś inny odbierze dziecko z przedszkola.
W przedszkolu są ścisłe zasady co do tego kto może odebrać Twoje dziecko. Nie stawiaj więc personelu w kłopotliwej sytuacji, i zgłaszaj za każdym razem, jeśli to będzie ktoś nieznany. Zgłaszaj nawet, jeśli to miałaby być mama innego przedszkolaka  Nie chodzi o utrudnianie komukolwiek życia, ale o zwiększenie bezpieczeństwa dla Twojej pociechy.


18. Przedszkole nie wychowa dziecka za Ciebie.
Przedszkole nie zastąpi Cię w wychowywaniu Twojego dziecka. Ono ma pomagać sprawować opiekę, pomagać w wychowywaniu i przygotowywać do edukacji szkolnej. To ty jesteś odpowiedzialny za wychowanie swojego dziecka, nauczenie wszystkich zasad współżycia społecznego, dobrych manier itd.

19. Ucz dziecko.
Jak wspomniałam w poprzednim punkcie, przedszkole ma za zadanie przygotowywać Twoje dziecko do nauki szkolnej, wspierając Twoje działania w domu. Jednak nawet najlepsza wychowawczyni czy logopeda nie nauczy  wszystkiego w tak krótkim czasie, mając tak wiele dzieci. Dowiaduj się więc, jaki materiał aktualnie omawiany jest w grupie i kontynuuj go w domu, na spacerze czy jadąc samochodem.

20. Języki obce.
Jeśli Twoja pociecha uczy się obcego języka już w przedszkolu, to bardzo dobrze. Nie oczekuj jednak, że już po miesiącu zacznie coś mówić. U ludzi mowa bierna, czyli rozumienie, wyprzedza mowę czynną, czyli mówienie. Oznacza to, że może upłynąć wiele czasu, zanim Twoja pociecha zacznie mówić w obcym języku. Nawet jeśli wydaje Ci się, że zajęcia nie mają sensu, bo tylko niepotrzebnie wydajesz pieniądze a rezultatów nie widać, nie poddawaj się. Daj dziecku szansę powtarzając z nim słówka, kup płytę z prostymi piosenkami dla dzieci w danym języku i słuchajcie ich nawet w samochodzie.

/Redagowała: Ilona Poznachowska/

JSN Epic template designed by JoomlaShine.com